Doorzichtbare beugels, ook wel clear aligners genoemd, worden meer en meer populair in de orthodontie. De beugels zijn bijna onzichtbaar, haal je enkel uit tijdens het eten of tandenpoetsen en zijn heel toegankelijk. Bij ‘clear aligner therapy’ wordt eerst een scan gemaakt van de tanden vooraleer de behandeling wordt gestart, waarbij een computersysteem uitrekent hoe de tanden zullen bewegen. Echter door de stijgende vraag naar orthodontische therapie met clear aligners, moeten we ons afvragen hoe goed deze beugels eigenlijk wel werken, zeker als er geen extra hulpmiddeltjes worden gebruikt zoals ‘attachments’. In dit onderzoek zijn we op zoek gegaan naar een antwoord op bovenstaande vraag, meer specifiek kijkend naar vier soorten tandbewegingen: rotaties, translaties, extrusie en intrusie. Bij een rotatie draait een tand, bij een translatie verschuift een tand recht zonder te kantelen. Extrusie en intrusie zijn 2 bewegingen waarbij de tand ofwel recht uit (ex-) ofwel recht in (in-) het tandvlees beweegt. Attachments worden vaak gebruikt tijdens een behandeling met clear aligners. Dit zijn kleine blokjes die op de tanden worden geplakt, in dezelfde kleur zoals je tand. De doorzichtbare beugel grijpt hierop vast en kunnen zo de bewegingen beter sturen. Via een methode die men een ‘systematic review’ noemt, hebben we reeds bestaande wetenschappelijke studies verzameld uit de periode 2014 tot 2024. Studies die geen attachments of elastieken gebruikten, werden toegelaten in onze verzameling. De resultaten in die studies werden geanalyseerd. Uiteindelijk hebben we 10 geschikte studies gevonden. 9 van hen gebruikten Invisalign®, slechts 1 bekeek een ander system (F22 aligner®). Welke resultaten zijn we bekomen? - Translaties gaven gemiddelde tot goede resultaten, afhankelijk van welke tand werd onderzocht. - Rotaties waren veel moeilijker uit te voeren, zeker als het over ronde tanden gaat zoals hoektanden - Het recht naar voor of achteren kantelen van tanden gaf ook wisselende resultaten aan. - Alleen de tandwortel willen bewegen, bleek een heel lastige opdracht. - Extrusie is een beweging die technisch moeilijk is te behalen en waarbij soms een tegenovergestelde, duwende beweging in het tandvlees gebeurde. De resultaten waren enorm verschillend afhankelijk van welke tand werd behandeld. - Intrusie bleek gemiddelde resultaten te vertonen, ook afhankelijk van welke tand werd behandeld. In onze 10 studies ontbreken echter sterke studies, waarbij patiënten vooraf willekeurig worden ingedeeld in groepen en opgevolgd tijdens hun behandeling (zogenaamde ‘Randomized Controlled Trials’). Onze studies zijn minder betrouwbaar, aangezien ze meestal pas na de behandeling werden uitgevoerd (retrospectief). Over extrusie en intrusie zijn er zelfs heel weinig goede studies terug te vinden. We kunnen concluderen dat er onduidelijkheid is over hoe goed de clear aligners werken, zeker als we de werking specifiek willen onderzoeken zonder het gebruik van de attachments. Er is nood aan meer betrouwbaar en klinisch onderzoek om een eenduidig antwoord te kunnen formuleren. Momenteel kunnen we zeggen dat ze wel gemiddeld goed werken, maar het hangt sterk af van welke tand we onderzoeken en welke beweging.