Met behulp van deze masterproef wordt geprobeerd om tijdsconflicten bij informele zorgverleners van chronische patiënten in kaart te brengen. Informele zorgverleners staan dicht bij de patiënt in zijn/haar ziekteproces. Deze zorgverleners, vaak familieleden of vrienden, bieden cruciale ondersteuning aan patiënten met chronische aandoeningen. Met de toename van mensen met een chronische ziekte door betere gezondheidszorg wordt de rol van informele zorgverleners steeds belangrijker. Verder ontstaan tijdsconflicten wanneer iemand geconfronteerd wordt met de noodzaak om tijd vrij te maken voor een bepaalde activiteit, terwijl gelijktijdig andere verplichtingen eveneens tijd vergen. Doordat tijd beperkt is, lukt het vaak niet om alles tegelijk te doen en dat kan voor spanningen zorgen. Informele zorgverleners hebben vaak met dit soort conflicten te maken. De zorg die zij geven kost veel tijd en energie waardoor het moeilijk wordt om dit te combineren met werk, gezinsverantwoordelijkheden en eigen sociale leven. Dit zorgt ervoor dat zij hun leven vaak moeten aanpassen aan de zorgtaak. Denk bijvoorbeeld aan vermindering van werkuren, sociale activiteiten opgeven of hun dag helemaal rond de zorg organiseren. Deze aanpassingen kunnen zwaar zijn en hebben invloed op hun welzijn en dagelijks leven. Voor deze masterproef werden interviews afgenomen bij informele zorgverleners van chronische patiënten die nog actief zijn op de arbeidsmarkt. In deze gesprekken werd besproken hoe zij de tijd ervaren en welke uitdagingen zij daarbij tegenkomen. De resultaten lieten zien dat deze informele zorgverleners zich vaak bewust zijn van hoe kostbaar en beperkt hun tijd is, vooral als ze beseffen dat het leven eindig is. Ze hechten veel waarde aan momenten samen en proberen die op een betekenisvolle manier door te brengen. Tegelijkertijd ervaren ze ook stress en lijken ze voortdurend te moeten zoeken naar een goede balans tussen zorg, werk en eigen ontspanning.