De gezondheidszorgsector staat vandaag voor grote uitdagingen. De zorg wordt steeds complexer door maatschappelijke veranderingen, hogere verwachtingen van patiënten, personeelsproblemen en een vergrijzende bevolking. In Vlaanderen voelen zorgorganisaties deze druk extra sterk, onder meer door een hardnekkig tekort aan zorgkundigen, verpleegkundigen en hoofdverpleegkundigen. Tegelijkertijd worden er steeds strengere eisen gesteld aan zorgkwaliteit, efficiëntie en transparantie. In deze context spelen leidinggevenden, zoals hoofdverpleegkundigen en teamcoaches, een cruciale rol. Zij moeten niet alleen teams aansturen, maar ook actief bijdragen aan kwaliteitsverbetering, personeelsbeleid en veranderingstrajecten. Toch is het lang niet altijd duidelijk welke vaardigheden en competenties hiervoor noodzakelijk zijn en hoe deze zich ontwikkelen. Deze masterproef onderzoekt hoe leidinggevenden in de Vlaamse zorgsector hun eigen leiderschapscompetenties inschatten. De focus ligt op drie domeinen: evaluatievermogen, onderzoeksgerichtheid en kwaliteitsexpertise. Door deze zelfperceptie in kaart te brengen en te koppelen aan kenmerken zoals opleiding en ervaring, wil dit onderzoek bijdragen aan een beter begrip van wat goed leiderschap in de zorg vandaag de dag betekent. Het theoretisch kader bouwt voort op bestaande wetenschappelijke modellen over leiderschap en competentieontwikkeling in de zorg. Deze modellen ondersteunen de interpretatie van de resultaten en geven richting aan aanbevelingen voor beleid, praktijk en opleiding. Zo levert deze studie een bijdrage aan de versterking van leiderschap als hefboom voor duurzame en kwaliteitsvolle zorg.