Het aantal kankerdiagnoses stijgt elk jaar, maar dankzij snellere diagnoses en betere behandelingen stijgt ook de overlevingskans. Deze twee aspecten zorgen voor meer vervolgonderzoeken die patiënten moeten doorlopen om de ziekte op te volgen. Veel patiënten en hun omgeving ervaren angsten en onrust in deze opvolgfase. Deze angst die men krijgt rond medische beeldvorming, ook wel scanxiety genoemd, kan een negatieve impact hebben op het welzijn en de levenskwaliteit van deze personen. In dit onderzoek werd gezocht naar verschillende manieren om deze angst te verminderen en het welzijn te verhogen. Hiervoor werden workshops georganiseerd voor mensen met kanker, hun naasten en zorgverleners die in contact komen met kankerpatiënten. De ervaring van iedereen werd in kaart gebracht en er werd onderzocht welke verbeteringen mogelijk zijn. Uit het onderzoek blijkt dat de angst voor iedereen anders is, de vorm en het moment van de onrust verschillen van persoon tot persoon. De manieren om de angst te verminderen zijn bijgevolg dus verschillend voor iedereen. Toch kwamen er drie thema’s steeds terug: communicatie, de wachttijden en het comfort tijdens het onderzoek. Voor elk van deze punten kunnen praktische oplossingen bedacht worden, denk aan duidelijke en herhaalde uitleg, kortere wachttijden of rustgevende muziek tijdens het onderzoek. De conclusie van dit onderzoek is dat men meer moet inzetten op geïndividualiseerde zorg met aandacht voor de patiënt en naasten zelf. Het is belangrijk om aandacht te besteden aan de individuele noden om zo de angst te verminderen en de ervaring rond medische beeldvorming dragelijker te maken. Deze goed afgestemde zorg kan zorgen voor een betere levenskwaliteit en een verhoogd welzijn.