Mensen worden steeds ouder. Door hun manier van leven kunnen ze last krijgen van langdurige ziektes. Met goede zorg en regelmatige controles kunnen ze daar meestal goed mee omgaan. Dit vraagt inzet en aanpassingsvermogen van zorgverleners. In woonzorgcentra (WZC’s), waar ouderen wonen die thuis niet meer goed geholpen kunnen worden, zorgt dat voor extra werkdruk. Om zorg beter te organiseren en persoonlijker te maken werd in juni 2023 een verplicht systeem ingevoerd in Vlaamse WZC’s: ‘belRAI’. Dit digitale hulpmiddel helpt zorgverleners om beter te begrijpen welke hulp een bewoner nodig heeft. Zorgverleners die een opleiding gevolgd hebben vullen vragen in gebaseerd op eigen observaties en die van andere zorgverleners. Zo wordt duidelijk of een bewoner zelfstandig kan eten of zich verplaatsen of als er bij een taak een hulpmiddel (vb rollator, aangepast bestek…) of een medewerker nodig is. In dit onderzoek is nagegaan hoe zorgverleners het werken met belRAI ervaren: wat werkt goed? Wat zijn valkuilen? Wat zijn aandachtspunten voor de toekomst? Zijn er suggesties voor de overheid om dit systeem beter te ondersteunen? In eerder wetenschappelijk onderzoek zijn er zowel positieve als negatieve factoren die een technologische verandering in de zorgsector met zich mee brengt, zoals leerbereidheid en onzekerheid. Er werden vijf zorgverleners geïnterviewd in drie WZC’s die verschillen in grootte en organisatie. Daarbij werd er een model gebruikt met zes ‘batterijen’. Elke batterij staat symbool voor iets dat nodig is om een verandering te doen slagen. In dit onderzoek werd er gefocust op de emotionele batterijen van het model: de relationele (samenwerking), mentale (motivatie) en de culturele (organisatiecultuur) batterij. Uit de resultaten blijkt dat zorgverleners belRAI als een goed hulpmiddel beschouwen. Het helpt om beter samen te werken en beter voor de bewoners te zorgen. Het neemt wel veel tijd in beslag om alles goed in te vullen. Daarom is het belangrijk dat zorgverleners voldoende training krijgen en dat ook huisartsen beter worden betrokken in de praktijk vanuit de overheid. Zo blijven de emotionele batterijen ‘opgeladen’ en kan de zorg voor ouderen blijven verbeteren in de toekomst.