Co-creatieve ontwikkeling van mogelijke interventies om 'scanxiety' in de oncologische zorg te verminderen: Kanker is een ziekte die vaak gepaard gaat met medische beeldvorming zoals CT-scans, MRI’s en PET-scans. Voor veel patiënten en hun naasten zijn scans bijzonder spannend en stressvol. Dit fenomeen heet scanxiety: de angst die mensen ervaren voor, tijdens en na een scan. Die angst kan grote gevolgen hebben voor het emotionele, sociale en zelfs fysieke welzijn van patiënten en hun omgeving. Toch wordt scanxiety in de zorg onvoldoende aangepakt. In dit onderzoek werd samen met kankerpatiënten, hun naasten en (toekomstige) zorgverleners op zoek gegaan naar oplossingen om scanxiety te verminderen. Er werden vier co-creatieve workshops georganiseerd: twee met patiënten, één met zorgprofessionals en één met laatstejaarsstudenten verpleegkunde. Tijdens de workshops werd in kaart gebracht hoe patiënten een scan beleven en welke factoren het meest spanning oproepen. Vervolgens werden er concrete voorstellen bedacht om de ervaring te verbeteren. Het resultaat zijn maar liefst 67 interventies die variëren van kleine praktische verbeteringen tot grote beleidsaanpassingen. Denk aan duidelijke en empathische communicatie, ontspanningsmogelijkheden (muziek of virtual reality tijdens de scan) en het sneller communiceren van scanresultaten om de wachttijd minder belastend te maken. Structurele voorstellen kwamen ook aan bod, zoals minder gefragmenteerde zorg of buddy-systemen waarbij ervaringsdeskundigen nieuwe patiënten ondersteunen. Deze studie laat zien hoe belangrijk het is om patiënten en hun naasten actief te betrekken bij het verbeteren van de zorg. Hun inzichten geven een unieke kijk op waar de zorg beter kan, niet alleen technisch, maar vooral op emotioneel vlak. Dit onderzoek weerspiegelt een bredere evolutie binnen de gezondheidszorg. We verschuiven van een puur medische aanpak naar een holistische benadering waarin de volledige patiëntbeleving centraal staat. Zorg wordt steeds meer gezien als een service die niet alleen geneest, maar ook ondersteunt en geruststelt. De voorgestelde interventies dragen bij aan een zorgsysteem dat empathischer, kwalitatiever en mensgerichter is. Zo bouwen we aan een gezondheidszorg waar niet alleen de ziekte, maar vooral de mens achter de patiënt centraal staat.