Ziekenhuizen worden geconfronteerd met uitdagingen op het gebied van efficiëntie, patiëntveiligheid en middelenbeheer. Traceertechnologieën zoals Radio Frequency Identification (RFID) en Bluetooth Low Energy (BLE) kunnen hierin mogelijk ondersteuning bieden, maar de implementatie en acceptatie ervan blijft in veel gevallen beperkt. Er is behoefte aan meer inzicht in hoe deze technologieën in de praktijk worden ervaren en welke factoren hun acceptatie beïnvloeden. Het doel van deze masterproef is om te onderzoeken hoe traceertechnologieën in Vlaamse ziekenhuizen worden ervaren door medewerkers en welke factoren een rol spelen in hun bereidheid en acceptatie om deze technologieën te gebruiken. Aan de hand van een exploratief onderzoek, gebaseerd op het theoretisch kader van het Unified Theory of Acceptance and Use of Technology 2 (UTAUT-2), werden interviews afgenomen met 12 medewerkers uit acht Vlaamse ziekenhuizen. Daarbij werd bijvoorbeeld nagegaan in hoeverre zij de technologie als gebruiksvriendelijk en nuttig ervaren, of ze voordelen ondervinden in de praktijk en in welke mate ze zich ondersteund voelen bij het gebruik ervan. De resultaten laten zien dat zorgverleners de voordelen van traceertechnologieën, zoals tijdswinst en een efficiënter materiaalbeheer, erkennen. Tegelijkertijd worden er drempels ervaren, zoals verminderde gebruiksvriendelijkheid en onvoldoende opleiding. Het gebruik van de technologie wordt sterk beïnvloed door de persoonlijke ervaring van de zorgverlener en de ondersteuning die zij ontvangen van het ziekenhuis. Technologie kan pas succesvol zijn wanneer deze aansluit bij de noden en ervaringen van het personeel. De bevindingen bieden waardevolle inzichten voor ziekenhuizen, beleidsmakers en technologieontwikkelaars om traceersystemen op een doordachte en mensgerichte manier te implementeren. De invoering van slimme traceertechnologieën is niet alleen een technische, maar ook een menselijke uitdaging, waarbij het essentieel is om rekening te houden met de ervaring en behoeften van het zorgpersoneel. Door dit te doen, kunnen traceertechnologieën bijdragen aan efficiëntere zorg, minder stress voor medewerkers en betere zorg voor patiënten. Zo draagt deze masterproef bij aan het maatschappelijk debat over hoe digitalisering en technologie daadwerkelijk de zorgsector duurzamer, efficiënter en menselijker kunnen maken.