Deze masterproef onderzocht de aanwezigheid van laagwaardige verpleegkundige zorg tijdens de informatieoverdracht tussen vroegdienst en laatdienst en brengt de maatschappelijke impact van deze inefficiënties in kaart. Binnen de context van een toenemende werkdruk en personeelstekorten in de zorgsector wordt de noodzaak tot efficiënte communicatie tussen verpleegkundigen steeds urgenter. Op basis van een kwantitatief onderzoek bij 229 Vlaamse verpleegkundigen werd vastgesteld dat informatieoverdrachten vaak verstoord worden door irrelevante details, gebrekkige structurering en een gebrek aan afstemming op de noden van de dienst. Verpleegkundigen gaven aan regelmatig informatie door te geven of te ontvangen die als overbodig werd ervaren. De afwezigheid van standaardstructuren zoals ISBARR, het ontbreken van overdracht per patiëntenzone en onvoldoende voorbereiding bleken significante voorspellers van langere overdrachten en meer irrelevante informatie. Daarnaast werd aangetoond dat overdreven toepassing van overdrachtsroutines, zoals gezamenlijke fysieke overdracht of uitgebreide pre-overdrachtsacties, niet noodzakelijk leiden tot meer efficiëntie en in sommige gevallen zelfs het tegenovergestelde effect hebben. De maatschappelijke impact werd gekwantificeerd op basis van het gemiddelde tijdsverlies per patiënt per overdracht. Dit resulteerde in een geschat jaarlijks verlies van 394,2 uur per zorgafdeling, wat overeenkomt met ongeveer 0,23 voltijdse arbeidskrachten. Deze bevindingen benadrukken het belang van contextspecifieke standaardisatie van overdrachtspraktijken, waarbij zowel het reduceren van overbodige zorg als het vermijden van inefficiënte routines centraal staan. Door de verpleegkundige informatieoverdracht doelgerichter en relevanter te organiseren, kunnen zowel de kwaliteit van zorg als de werkdruk en efficiëntie binnen verpleegkundige teams verbeterd worden. Bovendien levert deze optimalisatie een meetbare maatschappelijke meerwaarde op, doordat ze bijdraagt aan een duurzamere inzet van schaarse personele middelen binnen de gezondheidszorg en een verhoogde kwaliteit.