Nieuwe operatietechnieken voor een liesbreuk zijn een waardig alternatief voor zowel de klassieke operatie als de kijkoperatie. Op het vlak van herval leveren ze vergelijkbare resultaten op, terwijl ze op het gebied van chronische postoperatieve pijn zelfs betere uitkomsten bieden in vergelijking met de klassieke techniek. Een liesbreuk is een aandoening die vaak voorkomt in onze huidige samenleving. Het is een zwakke plek in de buikwand waardoor het buikvlies en soms zelfs delen van de darmen naar buiten kunnen puilen. In veel gevallen is een chirurgische ingreep noodzakelijk om dit te herstellen. Tegenwoordig bestaan er heel wat verschillende technieken om een liesbreuk te opereren. Aan de hand van een literatuurstudie werd nagegaan of de nieuwe technieken voordelen bieden ten opzichte van de klassieke methode en de kijkoperatie. In dit onderzoek werden uitsluitend technieken onderzocht die gebruik maken van een netje om de liesbreuk te herstellen. De nadruk lag hierbij voornamelijk op herval van de liesbreuk en het risico op chronische postoperatieve pijn na de ingreep. Wanneer we de klassieke methode vergeleken met de nieuwe technieken, hadden patiënten minder last van chronische pijn na de nieuwe technieken op korte termijn. Dit verschil is te verklaren door de positie van het netje: In de klassieke methode wordt het netje dicht bij belangrijke zenuwen geplaatst, waardoor deze beschadigd kunnen worden. Dit is niet het geval bij de nieuwe technieken, waarbij het netje vlak voor het buikvlies geplaatst wordt waar het bijgevolg niet in contact kan komen met die zenuwen. Daarnaast toonde de vergelijking met de kijkoperatie vergelijkbare resultaten met de nieuwe technieken op het vlak van herval en het risico op chronische postoperatieve pijn. Dit is te verklaren doordat beide technieken het netje voor het buikvlies plaatsen. Het grote voordeel van de nieuwe technieken ten opzichte van de kijkoperatie is dat deze uitgevoerd kunnen worden onder lokale verdoving. Daarentegen is bij een kijkoperatie algemene verdoving altijd vereist, waardoor deze techniek niet geschikt is voor alle patiënten. Samengevat bieden de nieuwe operatietechnieken niet alleen voordelen op het vlak van chronische pijn in vergelijking met de klassieke methode, maar zijn ze ook toegankelijker voor een breder publiek in vergelijking met de kijkoperatie. De maatschappelijke meerwaarde van dit onderzoek is om een beter beleid te creëren voor het behandelen van een liesbreuk. Een liesbreukoperatie is momenteel een van de meest uitgevoerde chirurgische ingrepen wereldwijd. In veel landen wordt de klassieke techniek nog altijd gezien als de beste optie, terwijl recente studies aantonen dat nieuwe technieken voordelen kunnen bieden op het vlak van chronische pijn na de operatie. Door deze inzichten in de kijker te zetten, kunnen chirurgen aangezet worden om hun traditionele aanpak te herzien en kennis te maken met de nieuwe technieken. Zo kunnen zij in de toekomst deze technieken toepassen en daarbij een behandeling bieden die gunstiger is voor hun patiënten.