Levercirrose en leverkanker zijn wereldwijd een groeiend probleem voor de volksgezondheid. Transarteriële radio-embolisatie (TARE) is een innovatieve behandelmethode voor gevorderde hepatocellulaire carcinomen (HCC), een vorm van leverkanker. Bij TARE worden microscopisch kleine bolletjes, beladen met radioactief materiaal, rechtstreeks in de bloedvaten van de tumor gebracht om deze gericht te bestralen. Hoewel deze methode (TARE) veelbelovend is, is er nog relatief weinig bekend over de werkzaamheid en veiligheid van TARE bij gevorderd HCC. Ons onderzoek analyseert de uitkomsten van TARE bij patiënten met gevorderd HCC, met als doel een beter inzicht te krijgen in de werking, geschiktheid en bijwerkingen van deze behandeling. Daarnaast wordt TARE vergeleken met de huidige standaardbehandeling, systemische therapie. Bij systemische therapie krijgen de patiënten medicatie die via bloedbaan het hele lichaam verspreid en deze vallen de kanker aan. Deze behandeling gaat vaak gepaard met bijwerkingen en heeft een beperkte werkzaamheid bij gevorderd HCC. Deze studie kan bijdragen aan een beter begrip van welke patiënten baat hebben bij TARE en hoe de zorg voor deze kwetsbare groep (gevorderd HCC) kan verbeterd worden.