Populariserende samenvatting: Deze masterproef richt zich op het gebruik van observatie-instrumenten om eetproblemen bij jonge kinderen (1-6 jaar) beter te begrijpen en te detecteren. Een belangrijk probleem is de etensstrijd, een vaak stressvolle wisselwerking tussen ouder en kind aan tafel, die de ouder- kindrelatie kan belasten en de voedingsgewoonten van het kind negatief beïnvloeden. De studie richt zich op eetstoornissen zoals ARFID (Avoidant/Restrictive Food Intake Disorder) en op hoe ouders en verzorgers met hun kinderen omgaan tijdens maaltijden. Observatie-instrumenten blijken nuttig om het eetgedrag en de interacties bij jonge kinderen te beoordelen, maar worden in de praktijk nog onderbenut. Het onderzoek biedt een overzicht en evaluatie van diverse instrumenten op basis van hun validiteit, betrouwbaarheid, toepasbaarheid in verschillende settings en geschiktheid voor verschillende leeftijden. De resultaten benadrukken dat hoewel veel observatie-instrumenten effectief zijn in het identificeren van eetproblemen, aanpassingen nodig zijn om deze methoden breder toepasbaar te maken in diverse gezinsstructuren en culturele contexten. Dit is essentieel om zorgverleners en gezinnen te ondersteunen bij het bieden van gerichte interventies die de relatie tussen ouders en kinderen versterken en eetproblemen effectief aanpakken. Maatschappelijke meerwaarde en impact: De maatschappelijke impact van dit onderzoek is groot: eetproblemen bij jonge kinderen hebben niet alleen directe gevolgen voor hun gezondheid, maar ook voor hun psychologische en sociale ontwikkeling. Door de bruikbaarheid van observatie-instrumenten te analyseren, biedt het onderzoek inzichten die zorgverleners kunnen ondersteunen bij de vroege herkenning van eetproblemen en het ontwikkelen van therapieën. Daarnaast levert deze studie waardevolle aanbevelingen voor het verbeteren van observatie- instrumenten, zodat deze beter aansluiten op de diverse behoeften van gezinnen en jonge kinderen. Door deze instrumenten toegankelijker te maken, kan het onderzoek bijdragen aan meer effectieve en preventieve zorg voor gezinnen met kinderen die eetproblemen ervaren. Op lange termijn kan dit de mentale en fysieke gezondheid van kinderen verbeteren en het welzijn van gezinnen bevorderen.