Bij het geven of doneren van organen moet er met verschillende factoren rekening gehouden worden om het orgaan zo goed mogelijk te matchen met de persoon die het orgaan krijgt, de ontvanger of recipiënt. Zo moet er rekening gehouden worden met de juiste bloedgroep om geen afstoting van het orgaan door het lichaam van de ontvanger te veroorzaken. Donoren kunnen geïnfecteerd zijn met een bepaalde bacterie, schimmel of virus waarbij de ontvanger risico loopt om die infectie ook te krijgen na de transplantatie. Als dat zou gebeuren, spreekt men van een donor-afgeleide infectie. In deze thesis wordt in de literatuur gezocht naar hoe vaak een donor-afgeleide infectie gerapporteerd wordt, meer specifiek voor SARS-CoV-2 verantwoordelijk voor COVID-19, bacteriën en gisten of schimmels. Zo kan er een inschatting gemaakt worden van het risico op infectie dat de ontvangers lopen bij het krijgen van een geïnfecteerd orgaan. Daarbij wordt ook gekeken naar de uitkomsten van de betreffende ontvangers. In deze thesis kijken we naar de impact van donor-afgeleide infecties op sterftegevallen, verstoorde functie en acute afstoting van het getransplanteerde orgaan. Dit zijn allemaal slechte uitkomsten die men wil vermijden. Het doel van deze thesis is om te onderzoeken hoe vaak donor-afgeleide infecties voorkomen en of deze infecties tot slechte resultaten leiden. Tijdens het maken van deze thesis valt op dat er veel studies of case reports zijn die tegengestelde dingen rapporteren. Daarom is het moeilijk om een éénduidige conclusie te trekken en is verder onderzoek absoluut nodig. Over het algemeen lijkt het mogelijk om een orgaan van een geïnfecteerde donor veilig te transplanteren. Het is belangrijk om op de hoogte te zijn van de infectie bij de donor, zodat de donor behandeld kan worden en de ontvanger preventieve medicatie kan krijgen om de infectie te voorkomen. Omdat een donor-afgeleide infectie zich vaak kort na de transplantatie presenteert is het ook belangrijk dat de ontvangers goed opgevolgd worden zodat zo snel mogelijk ingegrepen kan worden bij symptomen van een mogelijke donor-afgeleide infectie. Wanneer een donor-afgeleide infectie wordt bevestigd, is het van belang om andere transplantatiecentra te informeren, zodat de andere ontvangers van dezelfde donor tijdig en correct behandeld kunnen worden. Ondanks deze maatregelen rapporteren enkele studies slechte uitkomsten. Daarom is het belangrijk om elke patiënt individueel te beoordelen en een zorgvuldige risico-batenanalyse uit te voeren om te bepalen of deze specifieke ontvanger een verhoogd risico op slechte resultaten heeft. Deze thesis heeft op verschillende manieren maatschappelijk belang. Ten eerste kan het vergroten van de organenpool bij transplantaties de lange wachtlijsten verkorten en levens redden door ook organen van donoren met controleerbare infecties te overwegen. Dit zorgt voor efficiënter gebruik van beschikbare organen. Daarnaast draagt de studie bij aan patiëntveiligheid door meer inzicht te geven in donor-afgeleide infectierisico’s, wat helpt bij het verbeteren van preventieve maatregelen. Economisch gezien kunnen vermeden infecties de zorgkosten verlagen door minder behandelingen en ziekenhuisopnames te veroorzaken. Deze thesis bevordert daarmee een veiligere, effectievere en duurzamere orgaantransplantatie met directe voordelen voor patiënten en indirecte voordelen voor de maatschappij. De thesis is voornamelijk gericht naar artsen en medische beroepen die betrokken zijn bij de orgaantransplantatie.